وارد شده كه شايد بهترين آنها دعاى چهل‌وششم صحيفهء كاملهء سجاديه باشد . مستحب است نماز عيد زير آسمان و روى زمين بدون فرش واقع شود ، و از جايگاه نماز ، از غير آن راهى كه به نماز آمده بود بازگردد ، و براى قبول شدن اعمال براى برادران دينى خود دعا كند . نهم : حضرت سيّد الشهداء عليه السّلام را زيارت كند . دهم : دعاى « ندبه » را بخواند كه ان شاء اللّه تعالى بعد از اين بيايد ، و سيّد ابن طاووس فرموده كه چون از دعا فارغ شود ، به سجده رود و بگويد : به تو پناه مىآوردم از آتشى كه حرارتش خاموش نمىشود ، و تازه‌اش كهنه نمىگردد ، و تشنه‌اش سيراب نمىشود . پس گونهء راست را بر زمين گذارد و بگويد : خدايا رخسارم را پس از سجده ، و به خاك ماليدن آن براى تو در آتش زيرورو مكن ، كه من در اين كار بر تو منّت ندارم ، بلكه تنها تو را بر منّت است سپس گونهء چپ را بر زمين گذارد و بگويد : رحم كن بر كسىكه بد كرده ، و مرتكب گناه شده و بيچاره گشته و اعتراف نموده است . آنگاه به حال سجده برگردد و بگويد : اگر من بندهء بدى بودم ، تو پروردگار خوبى هستى ، گناه از بنده‌ات بزرگ شده ، شايسته است گذشت از جانب تو نيكو باشد اى كريم پس صد مرتبه بگويد : ببخش ببخش آنگاه سيّد فرموده : امروزت را به بازى و اهمال كارى سپرى مكن ، درحالىكه نمىدانى ، آيا از نظر اعمال مردودى ، يا پذيرفته ؟ اگر اميد پذيرفته‌شدن دارى ، آن را با سپاس زيبا تلافى كن ، و اگر از مردودشدن در هراسى ، پس دچار اندوه طولانى باش روز بيست‌وپنجم : در سال صدوچهل‌وهشت به گفتهء بعضى ، شهادت امام صادق عليه السّلام واقع شده ، و برخى روز شهادت را نيمهء رجب گفته‌اند ، و علت شهادت آن حضرت ، انگور زهرآلودى بوده كه به حضرت خورانده شده ، و روايت شده كه چون زمان شهادت آن حضرت فرا رسيد ديده‌هاى خود را گشود و فرمود : بستگان مرا گرد آوريد ، چون همه گرد آمدند به جانب